Osmanlılar Vakitlerini Nasıl Geçirirlerdi?

Kanuni Sultan Süleyman Han devrinde, 1552-1556 yılları arasında İstanbul’da dört yıl boyunca doktorluk yapan bir İspanyol’un, o yıllarda Osmanlı halkının günlük hayatını anlatan hatıralarından:

"Osmanlılar; Allah’a karşı saygısızlık ve vaktini boş yere geçirmek olacağı düşüncesiyle, bizdeki gibi (gayesiz) oyunlar oynamazlar. Yaz olsun kış olsun, yatsı namazını kılıp hemen yatarlar. Gün ağarırken sabah namazını kılmak üzere kalkarlar. 'Bir kısmı kalkar, bir kısmı da uykuya devam eder' sanmayın. Erkek-kadın, küçük-büyük herkes aynı saatte kalkar; güneş hiçbir kimseyi yatağında yakalayamaz.

Esnaf, bütün sene dükkân işleri ile uğraşır. Hafta tatillerinde ise büyük camilere Cuma namazına giderler. Eşi dostu ziyaret eder, birlikte yemek yer ve gezmeye çıkarlar; iş zamanı konuşamadıkları mevzuları konuşur, kitap okurlar.

Kadıların (hakimlerin) ise hiç boş vakti yoktur. Askerler, silah eğitimleri sırasında sadece yumurtayı vurmakla kalmayıp, kıla nişan alıp onu ikiye bölmeye uğraşırlar. Savaş olmadığı zamanlarda hayatlarını kazanmak için bir sanatla meşgul olurlar. Sultan ve idarecilerin, oyun ve eğlenceye ayıracak vakitleri olmaz.

Ben, görmüş olduğum dünyanın üçte birine yakın yerlerinde, Osmanlılardan daha faziletli insanlara rastlamadım."

❤️BİRLİKTE İYİLİK AKADEMİ❤️

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Resim
                    Türkler Latin alfabesini Harf İnkılabı ile mi öğrendi? Osmanlılar zamanında Arap alfabesi yerine Latin alfabesini koymak hususunda bazı teşebbüslerden bahsedilirse de hiçbiri doğru değildir. Tarihte hiçbir Türk'ün aklına böyle bir şey gelmemiştir. Latin alfabesiyle Türkçe’nin yazıldığı münferit bazı hadiseler varsa da bu, Türkçe bilen, ama Arap yazısını okuyamayan ecnebilere yazılmış bilgi notlarından ibarettir. Sultan Abdülhamid’in Latin harflerini istediği, Osmanlı entelektüellerinde de rağbet olduğu gibi sözler, harf inkılabından sonra ileri sürülmüş subjektif iddialardır. Bir vesikası yoktur. Sonradan Sultan Abdülhamid hakkında uydurulan hatıra defterine bile sokulmuştur. Bu işi dile getiren Azerbaycanlı Mirza Feth Ali Ahundof gibi tek tük marjinal tipler çıkmış, ama ciddiye alınmamıştır. Bu işi ilk defa İttihatçılar takıntı yapmıştır. Harbiye Nazırı Enver Paşa Arap harflerini alışılagelenin aksine Latin alfabesi ...
Devamı
Resim
  Emîr Sultan Rahmetullahi aleyh Emîr Sultan Rahmetullahi aleyh Hayatı Osmanlıların kuruluş devrinde Bursa'da yaşayan büyük velî. İsmi Muhammed, lakabı Şemsüddîn'dir. Babasının adı Ali'dir. 1368 (H.770) senesinde Buhârâ'da doğdu. Soyu, Peygamber efendimize dayanır. Ona, Buhârâ'da doğduğu için Muhammed Buhârî, Seyyid olduğu için Emîr Buhârî, Yıldırım Bâyezîd Hanın dâmâdı olduktan sonra da Emîr Sultan denilmiştir.Emîr Külâl ismiyle tanınan babası geçimini çömlekçilikle sağlayan bir velî idi. Buhârâ'da sevilir ve duâsını almak için kendisine sık sık başvurulurdu. Nakşibendiyye tarîkatının Nurbahşiye koluna mensuptu. Emîr Külâl oğlunu yetiştirmek için büyük gayret gösterdi. Onu sağlam bilgi ve ahlâk temelleri üzerinde yetiştirmeye çalışan Emîr Külâl, oğluna, bir mesleğe sâhib olması için, çömlekçiliği de öğretti. Emîr Sultan küçük yaşta annesini kaybetti ve öksüz kaldı. Babası onun annesizliğini aratmayacak ölçüde ona yaklaştı ve sevgi bağı kurdu. Babasının ona sık ...
Devamı
Resim
  Dünyayı gaye edinen !.. Dünya sevgisi en büyük tehlikedir. Kulun imansız gitmesine de sebep olabilir. İnsan sevdiğinden ayrılmak istemez, hep onunla birlikte olsun ister. Biz dünya için yaratılmadık. Burada kalıcı da değiliz. Dünyaya gönderiliş gayemiz, ahiretimizi kazanmak içindir. Hulefâ-i Râşidîn'in üçüncüsü Hazreti Osman radıyallahü anh bir hutbesinde şöyle buyuruyor:  "Cenab-ı Hak size dünyayı ve dünyadaki nimetlerini ahiretinizi kazanasınız diye vermiştir. Dört elle sarılasınız diye değil!"  Sonra da devamla:  "Dünya para gibidir. Bir adama para verilirse onunla istediklerini alması içindir."  Yoksa para ne yenir ne de giyilir. Onunla yiyecek ve giyecek alınabilir. "Dünyayı gaye edinen, paranın kendisini yemeye çalışan adama benzer ki, çok aptallık etmiş olur." Dünya sevgisi en büyük tehlikedir. Kulun imansız gitmesine de sebep olabilir. İnsan sevdiğinden ayrılmak istemez, hep onunla birlikte olsun ister. Bir ömür durmadan çalışan, biriktiren, ...
Devamı